สิ่งที่หายไปจากการมีหลายอีเมลล์

posted on 15 Dec 2010 19:23 by irebecca
(บ้านนอกดีเนอะ เพิ่งรู้ว่าตัวเองมี exteen อยู่
สมัครมาตั้งแต่ สองปีที่แล้ว และอีกเดือนกว่ามันจะครบรอบ 3 ปี..)
 
ถ้าการเขียนบล็อคมันเหมือนกับการเอาปากกา
ขีดเขียนกระดาษให้ขาดเป็นริ้วรอย
ใช่.. ผมก็กำลังทำแบบนั้นอยู่เช่นกัน
 
บางทีคนเราก็หาการแสดงออกไม่ได้ ว่าอึดอัดใจ
พูดไปบางทีก็อาจจะมีแค่คนฟัง ซึ่งบางทีความละโมภของใจเรา
ก็บอกว่าต้องการคนที่เขาอยากให้คำปรึกษาเราได้
แต่ก็แปลก.. พอเขาให้คำแนะนำไม่เข้าหูเรา..
 
ก็กลับกลายเป็นไม่พอใจไปเสียแบบนั้น
บ่อยครั้งบางทีก็ต้องเก็บไว้แบบจำใจ..
 
. . .  สิ่งที่หายไปจากการมีหลายเมลล์ . . .
 
ขอบอกในขั้นต้นก่อนเลยว่า ก่อนหน้านี้ ผมมีเมลล์อะไรมาบ้าง..
 
kunlasead@poppymail.com
kunlasead@hotmail.com
gu.di@msn.com
Casn0v4z_et_capo_est_hellish@hotmail.fr
Hembridge_of_empire_evolution@yahoo.com
Nickaza_manual@hotmail.com
Nickaza_manual@yahoo.com
 
.. และขอสงวนไว้ที่มีล่าสุดอยู่อีก 4 เมลล์
 
ในครั้งแรกของชีวิต ผมสมัครเมลล์ตั้งแต่ ป.4 ครับ
ใช้ชื่อว่า kunlasead@hotmail.com .. ซึ่งก็คือเมลล์แรกในชีวิต
 
ที่ผมบอกไปนั่น .. ผมใช้เล่น msn ทุกอันเลยนะครับ
ล่าสุดผม import เข้า facebook เพื่อหาเพื่อนเก่าๆ
 
ซึ่ง Facebook เนี่ย เวลาเราเอาเมลล์เข้าบัญชีของเรา
มันจะแสดงเลยว่า ใครเคยแอดเพื่อนที่ใช้อีเมลล์นั้นบ้าง
ถ้าเรายังไม่ได้ผูกกับบัญชีไว้ มันก็จะทำการส่งคำเชิญชวนให้สมัคร
แต่ถ้าเราเอาเมลล์ผูกบัญชี แล้วมันก็จะ.. เพิ่มเราเป็นเพื่อนทันที
 
เรื่องน่าสะเทือนใจที่สุด.. คือมีคนในนั้นหลายคน บอกว่า..
"ไม่รู้ัจักกันมาก่อน" "ไม่เคยคุยกันนะ" "เธอเป็นใคร"
 
อืม.. . ก็ไม่ค่อยรู้สึกหรอกครับ กับสิ่งที่เกิดขึ้น
ไม่ใช่ว่าแค่เขาลืมเรา แต่เราก็ลืมเขาเหมือนกัน
 
อารัมภบทมานาน .. แล้วสรุปจุดประสงค์นั้นคืออะไร?
นั่นน่ะสิครับ.. คืออะไร? .
 
 
 
 
ถ้าใครมาอ่านอยู่แล้วจำกันได้ อย่าลืมทักทายกันบ้างนะ
ยินดีที่ได้รู้จักกันอีกครั้งหลังจากผ่านไปแล้วหลายปี
เราปีสี่แ้ล้วนะตอนนี้ เราว่าถ้าเราจำกันได้ ต่ำๆ แล้วเราต้องเคยคุยกัน
มากกว่า 3 ปีผ่านมาแล้วล่ะ .. แต่ทว่า ใครจะจำได้ล่ะเนอะ..
 
(พูดเป็นคนสูงวัยไปได้)

 
 
อย่าบอกแฟนผมล่ะครับ ว่าเมลล์พวก nickaza ผมมีไว้รับสาวๆ ฮา
2 Comments

ต้นกล้วยอยู่หน้าบ้าน..

posted on 29 Mar 2009 23:31 by irebecca

 วันปกติอีกวัน ทำงาน ทำงาน
ปิดเทอม ทำงาน ทำงาน
ซัมเมอร์ ทำงาน ซัมเมอร์ ทำงาน.

แต่วันนี้ "ทำงาน"
สะดุดอึก หนึ่งงานที่เจอ..

.
.
.
.

เจ้าของบ้านจะโกรธไหมที่เอามาแซวแบบนี้
คิดมุมดีไว้ คงไม่มาเจอหรอกนะ..

 
ขอปิดที่อยู่ไว้ในที่ๆ ลับตา
เปิดเผยแค่ข้อความเพิ่มเติม..

 หน้าบ้านมีต้นกล้วยสองต้น
*** กดกริ่ง ***

หลังจาก วนไปวนมา วนไปวนมา
บ้านหลังไหน หลังไหน?..

ต้นซอยก็แล้ว ท้ายซอยก็แล้ว เปลี่ยนซอยก็แล้ว..
ไม่เจอ..  จนไล่บ้านเลขที่ไปๆมาๆ...
อื่ม.. ต้นกล้วยจริงๆ..

.
.

(หยิบมือถือมาถ่ายรูป)

กดกริ่งไปทีนึง.. (เงียบ)..
กดกริ่งอีกสองที.. (ไร้การตอบสนอง)..

 สุดท้ายเลย.. โทรไปหาเบอร์ที่ให้มา..
เจ้าของบ้านลงมา .. ถามว่า รอนานมั้ย..

พนักหน้าอย่างสงบ (พลางบอกในใจ ร้อนมากครับพี่)

 


.
.
.

 

เรื่องใดๆ ก็ไม่สำคัญเ่ท่า
อย่าคิดอะไรไปเองล่วงหน้าว่าจะเป็นดั่งใจคิด..

 

 

เพราะ.. ต้นกล้วยสองต้นอยู่หน้าบ้าน

.
.
.
.

 

 

"เ่่ท่านี้เอง"

0 Comments

มันต้องมีแรงบันดาลใจ ถึงจะได้ทำ..

posted on 23 Mar 2009 20:34 by irebecca
นานครับ ที่ไม่้ได้เข้ามา..
นานครับ ที่จะขยัน..
และนานครับ กว่าจะได้ "ว่าง" จากการทำงาน

ปกติเขียนไดอารี่มาแต่ที่อื่นๆ
แต่วันนี้จะมาเริ่ม.. ที่นี่ บ้าง

อนาคตย่อมสดใสเสมอ ยินดีที่ได้รู้จักทุกคนจ้า
2 Comments
Previous | Next